باباجونم روزت نزدیکه پس کجایی

باباجونم روزت نزدیکه پس کجایی
ما بابا نداریم ، راستش داریم اما اندازه ی یک سنگ مستطیلی است که بالاش نوشته شادروان و پایینترش با خطی خوش ، پدری مهربان و همسری فداکار ، عکسش را هم تراشیده اند آن رو ، با آن صورت مهربان و گونه ها ی توو رفته و موهایی که همیشه شانه زده بود .
ما بابا نداریم ، نه که از اولش نداشتیم ، نه که به خوابمان نمی آید ،چند سال پیش خدا گیرش گرفت که امتحانمان کند ، که اشک مامان را ببیند و ترس و بی پناهی مارا ، که دنیا زمستان شود و تا جان دارد باران شور ببارد بروی لبهایمان.