بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
‌آخرت از نگاه چوپان پیر :
از چوپان پیر پرسید: آخرت چیست و دنیا کدام است؟!
پاسخ شنید: آخرت باطن توست و دنیا ظاهرت.
اگر می‌خواهی آخرتت را ببینی به باطنت نگاه کن. اگر حاوی حرص و طمع و کینه و حسادت و خشونت و فریبکاری است پس همان آخرتت است. با همانها محشور می‌شوی.
و اما اگر باطنی پاک و خالی از خواهش و آرزو داری و در آرامشی الهی بسر می‌بری و جز خیرخواهی برای خلق خدا در دل نداری، همان خیر کیفیت آخرتت است.
‌پس لازم نیست مدام بروی و از این و آن در بارهٔ آخرت سؤال کنی. کافیست نگاهی به درونت بیندازی. آخرت تو آنجاست. این آخرت پس از مرگ ظاهر می‌شود. به عبارتی جای ظاهر و باطن عوض می‌شود. معنای يَوْمَ تُبْلَى السَّرَائِرُ - روزی که اسرار آشکار شوند.(سوره طارق آیه 9) همین است.
از من می‌شنوی از همینجا دست‌اندر کار آخرتت شو.درونت راپاک و خالی کن و آن را جز با خیر و خیرخواهی عجین مکن.
در اینجا چون موضوع انسان است، به او اشاره شده است؛ اما مسئله این است که در روز آشکار شدن پنهانی‌ها،تمامی حقایق آشکار می‌شوند.
در این دنیا، حجاب‌های متعددی بر سر راه شناخت انسان و بالتبع ایمان او وجود دارند؛ آدمی در بند بدنی قرار گرفته که تمامی قوای ادراکی‌اش محدود است - عقلش به نور علمی می‌بیند که آن نیز محدود و محجوب است، و گاه خود علم نیز حجاب می‌شود - قلب برای فهم نیز محجوب می‌شود و حجابش غفلت‌، تکبر، غرور - فریب و میل به تبعیت از امیال حیوانی هوای نفس می‌باشد.
در آخرت که - يَوْمَ تُبْلَى السَّرَائِرُ - می‌باشد، تمامی حقایق بیرون ریخته و آشکار می‌ شوند، چرا که حجاب‌ها برداشته می‌شوند.
در آنجا، أَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ الْمُبِينُ - خداوند حق آشكار است - (سوره نور بخشی از آیه 25)
آن چه در غیب بوده و شهود آن مستلزم تحصیل علم، تعقل، فهم قلبی و درک حقایق باطنی، و آن نیز به تناسب ظرفیت وجود و تلاش بوده، برای همگان آشکار می‌شود. حقانیت ارسال رسل و وحی و باطن وحی که برای اکثر مردم در غیب بوده، آشکار می‌شود ...؛ و البته مواضع آدمیان، نیات خیر یا شرّ آنها، اگر چه عملی نشده باشند، اهداف آنان از هر کار خیر و یا شرّی، و نیز حقیقت اعمال آنها نیز آشکار می‌ گردد.