بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ قسمت اول :
به دو نکته‌ مهم توجه کنیم:
الف) - گاهی بر انسان به صورت اعتباری اسمی حمل می‌شود که معلوم نیز مسمّی نیز داشته باشد، مثل این اسم یکی عبدالله است، اما واقعاً عبد و بنده‌ الله نمی‌باشد. این درست مانند القاب تعارفی است که افراد به یک دیگر می‌ دهند.مثل که خانم خانه‌دار یا آقای کارمندی برای خرید به فروشگاهی می‌رود و فروشنده به او می‌گوید: خانم دکتر یا آقای مهندس! و یا یک ایرانی به کشور و ملتش خیانت می‌کند، اما هم چنان ایرانی نامیده می‌شود.
ب) - اما گاهی اسم، مسمی هم دارد و واقعاً اسمِ صفتی برای موصوف است. مثل این که کسی تدریس کند و به او بگویند معلم یا مطلب بنگارد و به او بگویند: نویسنده و یا شعر بسراید و به بگویند: شاعر و شیعه به معنای پیرو و تابع نیز یک اسم است که گاه اعتباری بر افرادی اطلاق می‌شود و گاه مسمّی هم دارد و ما باید بدانیم که آیا فقط نامی را حمل می‌کنیم و یا مصداق آن نیز هستیم و اگر إن شاء الله هستیم، چه مقدار؟
بدیهی است که هر چیزی و هر صفتی،مشخصاتی دارد که بدان واسطه شناخته می‌شود. مثلاً در سوره‌ مؤمنون چند مشخصه و ویژگی برای مؤمن را بیان می‌ دارد، پس هر کس واجد آنها شد، مؤمن است و هر کس واجد نشد مؤمن نیست و هر کس اندکی از آنها را در خود یافت، ایمان ضعیف و کم‌رنگی دارد.
شیعه اهل بیت علیهم‌السلام نیز صفات، ویژگی‌ها و مشخصاتی دارد که اگر در کسی این ویژگی‌ها نبود، شیعه نیست، هر چند نامش شیعه باشد و یا حتی خودش بگوید: من شیعه هستم، و یا همه‌ عمر به هیئات مولودی و عزاداری برود و این صفات و ویژگی‌ها، در کلام نورانی اهل بیت علیهم‌السلام به وضوح و روشنی و قابل فهم همگان بیان شده است که ذیلاً جهت بررسی و کنترل اعتقادات خود و شناخت بیشتر از خود، به برخی از آنها اشاره می‌شود، تا اگر آنها را در خود یافتیم، قدر نعمت بدانیم، شاکر باشیم و نعمت را حفظ و تقویت کنیم و اگر نیافتیم، تلاش کنیم. خدا با کسی بازی و شوخی ندارد و قیامت لا ریب فیه می‌رسد :
امیرالمؤمنین، امام علی علیه‌السلام:یا نَوْفُ: أتَدْرِی یا نَوْفٌ مَنْ شِیعَتِی؟ قالَ: لا واللهِ ، قالَ: شِیعَتِی الذُّبَّلُ الشِّفاهُ، الْخُمَّضُ الْبُطُونِ، الَّذینَ تُعْرَفُ الرُّهبانِیَّه فِی وُجُوهِهِمْ رُهْبانُ الَّیْلِ و اُسْدٌ بِالنَّهارِ -ای نوف (نوف بکالی)! آیا می‌دانی كه شیعه من كیست؟ نوف گفت: خیر، امام فرمود: لب‌های شیعه‌ من گواه بر ذكر و یاد خدای اوست، شكم وی گواه پرهیز از شكم پرستی است و نیز عدم وابستگی به دنیا را سیمای آنان گواهی می‌دهد،(ادامه دارد...)