از ما که گذشتی... اما بعد از من ،

از ما که گذشتی... اما بعد از من ،
ماندن را بیشتر تمرین کن
به چشمانِ آدم هایی که میگویند
دوستت دارم کمی عمیق تر نگاه کن
عمقِ اقیانوس ها همه به یک اندازه نیستند
نکند غرقِ یک دریاچه کوچکی که پر از هوس های سرگردان است بشوی؟! نگاهِ تو، صدای تو، زیبایی تو،
شایسته ی یک اَبَردریایی است
که در فهمِ زمین نمیگنجد
از ما که گذشت... ولی ای کاش این شعله خودخواهی ات را کمی پایین تر بیاوری ،
حیف کردی...! یعنی حیف شد که من دیگر ،
اویی که قربان صدقه اش میروی نیستم،
بد یا خوب دیگر همین است
این افسردگی ، اشتیاقی برای دوست داشتنِ کسی نگذاشته است
حیف کردی آن منی را که میشناختی
حیف کردی..!
من دیگر برای زندگی کردن آماده نیستم.