بس که می‌آیم به ڪویت شرم می‌آید مرا؛

بس که می‌آیم به ڪویت شرم می‌آید مرا؛
چون ڪنم جای دگر خاطر نیاساید مرا...!
دیدگاه ها (۳)

نقاشی خودمarta

دلی شادچشمی پراز اشکلبی سرشارازخندهarta

arta

حدّی ست هر بیداد را این حدِّ هجران تا کجا ؟

چشمهاے تو هر صبح مرا به ضیافت نورمهمان می‌ڪنند لبهایٺ عطر سی...

.من همـانم ڪه نفس های تو را می بوسم تـو همـانی ڪه مـرا بـر ن...

این منم ...!پرگاری که می چرخد به گرداگرد زمین !بی خود و بی ج...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط