بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ قسمت سوم :
سبب بقا، پایداری و پویایی مسلمانان در طول تاریخ، اندیشه و باور توحیدی و معادگرایی آنان می‌باشد. شعار اصلی اسلام و مسلمانی، لا إله الّا الله- می‌باشد که اثبات وجود خدا نیست، بلکه نفی تمامی إله‌های دروغین و وابستگی‌ به غیر خداوند متعال می‌باشد؛خواه فراعنه وطاغوت‌های زمان باشند،یا ثروت، قدرت، تجهیزات، تسلیحات و مصیبت اگر کسی تیری را به سوی هدفی شلیک یا پرتاب کند و آن تیر مستقیم به مرکز هدف برخورد کند، می‌گویند:اصابت کرد؛ و مصیبت‌ها که صدماتی را وارد می‌سازند، همه تیرهایی هستند که به هدف اصابت می‌کنند.
اما، به قول مرحوم آیت الله حائری شیرازی: تو همانند شیر قدرتمندی هستی که دست و پایت را با رنجیرهای گوناگون، به زمین بسته‌اند؛ خدا تیر می‌زند و خوب هم می‌زند و درست به هدف اصابت می‌کند؛ اما آن زنجیرها را می‌زند تا تو رها شوی؛ تو را که نمی‌نزد، پس تو آخ نگو!
وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِنَ الْأَمْوَالِ وَالْأَنْفُسِ وَالثَّمَرَاتِ وَبَشِّرِ الصَّابِرِينَ - و قطعاً شما را به چيزى از قبيل ترس و گرسنگى و كاهشى در اموال و جانها و محصولات مى‌‏آزماييم و شكيبايان را مژده ده.(155)
صبر و صابرین :بنابراین، ریشۀ تداوم بقا و پویایی مسلمانان و به ویژه شیعیان، صبر می‌باشد، یعنی پایداری و مقاومت در برابر سختی‌ها.اما صبر - استقامت نیز با تعریف واژه،شعار و القا ایجاد نمی‌گردد،بلکه آن نیز ریشه دارد و ریشه‌اش همان اندیشه و باور مسلمانان به عدم وابستگی، به هر کسی یا هر قدرتی یا هر چیزی، به غیر از خداوند سبحان می‌باشد؛ چنان که در توصیف صابران فرمود: الَّذِينَ إِذَا أَصَابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ قَالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ -آنها كه هر گاه مصيبتی به آنها رسد می‏گويند: ما از آن خدا هستيم و به سوی او باز می‏گرديم!(156)
این جماعت،حتی با حاکمیت نظامات سلطه و جنایاتشان، و با شهادت امامان شان علیهم السلام، به پایان نمی‌رسند، چه رسد با جنگ‌ها، ترورها، تخریب‌ها و تحریم‌ها؛ چرا که براین باورند که ما از اینها نیستیم که با نبود آنها نابود شویم؛ بازگشتمان نیز به سوی آنان نیست! بلکه از سوی خداوند سبحان خلق شده‌ایم و ربوبیّت می‌شویم و به سوی او بازمی گردیم.
این اندیشه، باور، جهت‌گیری در مواضع و روی کرد در عمل، سبب می‌گردد تا فرد وجامعۀ مؤمن، مشمول صلوات خداوند متعال قرار گیرد، یعنی به رحمت واسعۀ الهی که فنا و زوالی به آن راه ندارد وصل شود و هدایت گردد.(پایان)( ص 1)