آپدیت ویورس نامجون

آپدیت ویورس نامجون

🐨: سلام.
مدت زیادیه که در یک روز به این زیبایی، نامه ننوشته بودم. من کسی نیستم که خیلی به جمله‌ی «یک نفر، نفر دیگر را نجات می‌دهد» اعتقاد داشته باشم یا حتی عاشقش باشم. اما چون گاهی چنین حرف‌هایی درباره‌ی من گفته شده، با خودم فکر کردم شاید من هم توسط شما نجات داده شده باشم.

دارم سعی می‌کنم ساده‌تر، صادقانه‌تر و شاید شجاعانه‌تر از قبل زندگی کنم. الان خیلی کمتر از گذشته درگیر حس نوستالژی و احساسات می‌شم، با این حال دنیا هنوز برایم غمگین به نظر می‌رسه. فکر می‌کنم این اجتناب‌ناپذیره، حتی با وجود روزهای خوش زیاد. البته شاید هم به این دلیله که خیلی خوشحالم.

من در این مدت حرف‌های زیادی زدم و صداهای زیادی به دنیا فرستادم. دقیق نمی‌دونم کدوم ملودی یا کدوم سنگ کوچک به شماهایی که امروز اینجا هستید رسیده، اما حس می‌کنم همچنان کسی خواهم بود که چیزهایی رو به دنیا می‌فرسته و منتشر می‌کنه؛ همون‌طور که ۱۳ سال پیش انجام دادم و در آینده هم انجام خواهم داد، تا وقتی که کسانی برای شنیدن وجود داشته باشن. این واقعاً منو خوشحال می‌کنه که می‌تونیم با هم خاطره بسازیم و سال‌های مشترک بیشتری جمع کنیم. و هنوز هم خوشحالم که می‌تونم صدایم رو بلند کنم و با کسی حرف بزنم.
بارها خودم رو از طریق شما پیدا می‌کنم. شما هم این حس رو دارید؟ باز هم ممنونم که در این روز خاص کنارم بودید.
امروز شنبه ۱۳امه. روزی بی‌نقص. حتی اگر کسی ازم بپرسه این چه معنایی داره، می‌خوام خاطراتی رو که فقط خودمون می‌دونیم توی گوشه‌ی قلبم نگه دارم و روزهایی رو جمع کنم که ارزش جشن گرفتن داشته باشن. ازتون می‌خوام همچنان کنارم بمونید.
دوستتون دارم.