ﻣﺚ ﻳﻪ ﺧﻮﺩﻛﺸﯽ ِ ﻃﻨﺰﺁﻣﻴﺰ

ﻣﺚ ﻳﻪ ﺧﻮﺩﻛﺸﯽ ِ ﻃﻨﺰﺁﻣﻴﺰ
ﻣﺚ ﻳﻪ ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ ﺑﻲ ﻣﻌﻨﺎ
ﺑﻨﺪﺭﻱ ﻣﻲ ﺧﻮﺭﻳﻢ ﻭ ﻣﻲ ﺭﻗﺼﻴﻢ
ﻣﺴﺖ ﻣﻲ ﺷﻴﻢ ﺑﺎ ﻋﺮﻕ ﻧﻌﻨﺎ
ﺍﻭّﻟﻴﻦ ﻛﺎﺭ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﻣﻨﻲ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﻛﺎﺭ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﻣﻨﻲ
ﺁﺳﻤﻮﻧﻢ ﭼﻘﺪﺭ ﺩﻳﻮﻭﻧﻪ ﺳﺖ
ﻗﺮﺹ ﺁﺭﺍﻡ ﺑﺨﺶ ﻣﺎﻩ ﻣﻨﻲ
ﺗﻮﻭ ﺧﻴﺎﺑﻮﻥ ﻋﺸﻖ ﺑﺎﺯﻱ ﻭ ﺷﺐ
ﺷﺎﻣﻤﻮﻥ ﺧﻨﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺳﻤﺒﻮﺳﻪ
ﻣﺰّﻩ ﻣﻲ ﺩﺍﺩ ﺑﺎ ﺳﺲ ﻭ ﻣﺎﺗﻴﻚ
ﻃﻌﻢ ﺷﻴﺮﻳﻦ ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺑﻮﺳﻪ
ﻳﺎﺩﮔﺎﺭﻱ ﻧﻮﺷﺘﻦ ﺍﺳﻤﻢ
ﺭﻭﻱ ﻳﻪ ﺩﺳﺘﻤﺎﻝ ﻣﺎﺗﻴﻜﻲ
ﺑﺎ ﺗﻮ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﺳﻴﻨﻤﺎ ﺭﻓﺘﻦ
ﺷﻴﻄﻨﺖ ﻫﺎﻡ ﺗﻮﻱ ﺗﺎﺭﻳﻜﻲ
ﺳﻬﻤﻤﻮﻥ ﺍﺯ ﻳﻪ ﻛﻮﭼﻪ ﻱ ﺧﻠﻮﺕ
ﻳﻪ ﻛﺒﻮﺩﻱ ﺧﻮﺏ ﺭﻭ ﮔﺮﺩﻥ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺷﻌﺮ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﻱ ﻣﻦ :
ﺟﻴﻎ ﺗﻮ ﻣﻮﻗﻊ ﺑﻐﻞ ﻛﺮﺩﻥ !
ﻓﻜﺮ ﻛﺮﺩﻥ ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﭼﺸﻤﺎﺕ
ﻭﻗﺖ ﺑﺮﮔﺸﺘﻦ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺗﺎ ﺧﻮﻧﻪ
ﭘﺸﺖ ﺻﺪﻫﺎ ﭼﺮﺍﻍ ﻗﺮﻣﺰ ﻭ ﺯﺭﺩ
ﺑﻪ ﻛﺠﺎ ﻣﻲ ﺭﺳﻦ ﺩﻭ ﺩﻳﻮﻭﻧﻪ؟ !
.
ﻋﺸﻖ، ﺗﻮﻭ ﺷﻬﺮ ﺁﻫﻦ ﻭ ﻣﺎﺷﻴﻦ
ﻣﺚ ﻳﻪ ﺧﻮﺩﻛﺸﻲ ﻃﻨﺰ ﺁﻣﻴﺰ
ﺩﺍﺭﻩ ﻣﻲ ﻟﺮﺯﻩ ﻭ ﻧﻤﻲ ﺍﻓﺘﻪ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺑﺮﮒ ﺗﻮﻱ ﺍﻳﻦ ﭘﺎﻳﻴﺰ
ﻣﺴﺖ ﻣﻲ ﺷﻴﻢ ﺑﺎ ﻋﺮﻕ ﻧﻌﻨﺎ
ﺧﻮﺍﺏ ﻣﻲ ﺭﻳﻢ ﭘﺎﻱ ﺗﻠﻮﻳﺰﻳﻮﻥ
ﺍﺯ ﭼﺸﺎﻱ ﻣﻦ ﻭ ﺗﻮ ﻣﻌﻠﻮﻣﻪ
ﻛﺎﺭﻣﻮﻥ ﻣﻲ ﻛﺸﻪ ﺗﻬﺶ ﺑﻪ ﺟﻨﻮﻥ
ﺩﻳﮕﻪ ﺍﺯ ﻫﻴﭻ ﭼﻲ ﻧﻤﻲ ﺗﺮﺳﻪ
ﺍﻭﻥ ﻛﻪ ﺍﺯ ﭼﺸﻢ ﻋﺎﺷﻘﺖ ﻣﺴﺘﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻲ ﻟﻤﺲ ﺩﺳﺖ ﻛﻮﭼﻴﻜﺖ
ﺁﺧﺮ ﻛﻮﭼﻪ ﻫﺎﻱ ﺑﻦ ﺑﺴﺘﻪ
ﺳﯿﺪ ﻣﻬﺪﯼ ﻣﻮﺳﻮﯼ