مقاله نهم: لباس نور و روح ؛ لطیفه دوم: لباس های باطنی
مقاله نهم: لباس نور و روح ؛ لطیفه دوم: لباس های باطنی
کتاب لطایف قرآنی
اثر عارف ربانی
استاد یعقوب قمری شریف آبادی
براي دينداران، دو نوع لباس باطني وجود دارد: لباس «نور» و لباس «روح» که هر دو، پوشاننده نفس انسان مي باشند.
منظور از لباس «نور»، شريعت الهي است که آدمي به واسطه پوشيدن آن مي تواند در بهشت اسما، زشتي هاي نفس خود را بپوشاند؛ يعني توسط نور، از ظلمت شرک پاک و مبرّا گردد؛ اما چنانچه نسبت به اين لباس غفلت بورزد، دچار آلودگي شرک گرديده، از بهشت طهارت الهي بيرون رانده مي شود. در اين مورد، قرآن کريم به بني آدم چنين توصيه مي کند: «اي فرزندان آدم! نبايد بفريبد شما را شيطان؛ همچنانکه بيرون کرد پدر و مادرتان را از بهشت؛ برمي گرفت از آنها لباسشان را تا بنماياند به ايشان عورت هايشان را. به درستي که مي بيند شما را او (شيطان) و گروهش از جايي که نمي بينيد ايشان را. همانا ما گردانيديم شياطين را اوليا براي کساني که ايمان نمي آورند.»
و مراد از لباس «روح»، معرفت رحماني است که انسان با پوشيدن آن مي تواند از شک به وجود مقدس اولياي رحماني و معارف والاي ايشان مبرّا شده و به ايمان نايل گردد. اين لباسِ سبزينه و حرير بهشتي که در حقيقت همان لباس لطيف تقواست، با جواهرات و مرواريدهاي زيبا، يعني با خصال نيک و اوصاف ارزشمند معنوي همراه گرديده و تنها شايسته ابرار اهل معرفت است که توسط وجود بهشتي مقرّبين به آنها عنايت مي شود؛ «سپس، به ميراث داديم کتاب را به آنان که برگزيديم از بندگانمان. پس، بعضي از آنها ستم کننده بر نفس خويشاند و برخي از آنان ميانه رو هستند و بعضي از ايشان سبقت گيرنده به خوبي هايند به اذن خدا. اين است آن فضل بزرگ؛ بهشت هاي استواري که در آنها درآيند و زينت شوند در آنجا به دست بندهايي از طلا و مرواريد، و لباس ايشان در آنجا، حرير است.»
در اين آيه، گروه اوّل که ظلم کننده به نفس هايشان هستند، اصحاب شِمال اند، گروه دوم که ميانه رو هستند، اصحاب يمين اند و گروه سوم که سبقت گيرنده به خوبي هايند به اذن خدا، مقرّبين اند که به عنوان مصاديق انسان کامل، وجود لطيفشان، رَوح و رياحين و بهشت نعيم است و هر سالک عاشقي که در حريم نوراني و روحاني ايشان قرار گيرد، در زمره مخلَصين، مزيّن به زيورها و لباس حرير بهشتي گرديده و از شرّ وساوس شيطاني، در امان مانده و هيچ گونه آسيبي به او نمي رسد.
کتاب لطایف قرآنی
اثر عارف ربانی
استاد یعقوب قمری شریف آبادی
براي دينداران، دو نوع لباس باطني وجود دارد: لباس «نور» و لباس «روح» که هر دو، پوشاننده نفس انسان مي باشند.
منظور از لباس «نور»، شريعت الهي است که آدمي به واسطه پوشيدن آن مي تواند در بهشت اسما، زشتي هاي نفس خود را بپوشاند؛ يعني توسط نور، از ظلمت شرک پاک و مبرّا گردد؛ اما چنانچه نسبت به اين لباس غفلت بورزد، دچار آلودگي شرک گرديده، از بهشت طهارت الهي بيرون رانده مي شود. در اين مورد، قرآن کريم به بني آدم چنين توصيه مي کند: «اي فرزندان آدم! نبايد بفريبد شما را شيطان؛ همچنانکه بيرون کرد پدر و مادرتان را از بهشت؛ برمي گرفت از آنها لباسشان را تا بنماياند به ايشان عورت هايشان را. به درستي که مي بيند شما را او (شيطان) و گروهش از جايي که نمي بينيد ايشان را. همانا ما گردانيديم شياطين را اوليا براي کساني که ايمان نمي آورند.»
و مراد از لباس «روح»، معرفت رحماني است که انسان با پوشيدن آن مي تواند از شک به وجود مقدس اولياي رحماني و معارف والاي ايشان مبرّا شده و به ايمان نايل گردد. اين لباسِ سبزينه و حرير بهشتي که در حقيقت همان لباس لطيف تقواست، با جواهرات و مرواريدهاي زيبا، يعني با خصال نيک و اوصاف ارزشمند معنوي همراه گرديده و تنها شايسته ابرار اهل معرفت است که توسط وجود بهشتي مقرّبين به آنها عنايت مي شود؛ «سپس، به ميراث داديم کتاب را به آنان که برگزيديم از بندگانمان. پس، بعضي از آنها ستم کننده بر نفس خويشاند و برخي از آنان ميانه رو هستند و بعضي از ايشان سبقت گيرنده به خوبي هايند به اذن خدا. اين است آن فضل بزرگ؛ بهشت هاي استواري که در آنها درآيند و زينت شوند در آنجا به دست بندهايي از طلا و مرواريد، و لباس ايشان در آنجا، حرير است.»
در اين آيه، گروه اوّل که ظلم کننده به نفس هايشان هستند، اصحاب شِمال اند، گروه دوم که ميانه رو هستند، اصحاب يمين اند و گروه سوم که سبقت گيرنده به خوبي هايند به اذن خدا، مقرّبين اند که به عنوان مصاديق انسان کامل، وجود لطيفشان، رَوح و رياحين و بهشت نعيم است و هر سالک عاشقي که در حريم نوراني و روحاني ايشان قرار گيرد، در زمره مخلَصين، مزيّن به زيورها و لباس حرير بهشتي گرديده و از شرّ وساوس شيطاني، در امان مانده و هيچ گونه آسيبي به او نمي رسد.
- ۱.۰k
- ۱۸ فروردین ۱۴۰۲
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط