ایـטּ روز هآ هـم خوش حآلـم هم غمگیـטּ...

ایـטּ روز هآ هـم خوش حآلـم هم غمگیـטּ...

نمـﮯ فهمم... خودم هم حآلـم رآ نمـﮯ فهمم...!

گآهــﮯ قنـב בر בلـم آبــــ مـﮯ شوב ؛

و روحم بہ آسماטּ هآ پـر مـﮯ کشـב...

گآهــﮯ تنهآ בلـم اتآقـﮯ میخوآهـב تآریـڪـ و سوتــــ و ڪور...

ڪه بنشینم گوشہ ڪنـآرش ،

و ثآنـیہ بہ ثآنـیہ ام رآ هم آغـوش غـم شوم...

نمیـבآنم...!

تنهآ چیز ﮮ ڪه میـבآنم ایـטּ استــــ ڪه ؛

ایـטּ روزهآ בلـم بــچہ مـﮯ شوב...

בمـﮯ میخنـבב בمـﮯمیگریـב و پآ بہ زمیـטּ مـﮯ ڪوبـב ،

בمـﮯ بهآنہ هآﮮ ڪودڪآنہ میگیـرב...!

{בل ڪوچـڪـ مـטּ} آرام بآش...!

خوבم هوآیتــــ را בآرم...!