دوباره صدای نقاره ها

دوباره صدای نقاره ها
ذهنم را به آشوب کشیده
تشنه ام اما
زبان خشکیده ام
آب سقاخانه ای را
از جنس اسماعیل طلا
دارد طلب
دلم میل گره خوردن
به قلب پنجره از جنس فولادی نموده
و دستانم ضریحی را
طلب کرده
ضریح آن امام مهربانی را
خدایا میل مشهد دارد این دل



♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥