و دوباره تعظیم تازیان عرب ها دربرابر ایرانیان

و دوباره تعظیم تازیان ( عرب ها ) دربرابر ایرانیان

استراتژیست شهیر عرب:

به نفع عرب‌هاست که مانند آمریکا، ایران را به عنوان قدرت منطقه‌ای به رسمیت بشناسند و در برابر آن کرنش کنند...

عبدالباری عطوان در سرمقاله پایگاه خبری "رأی الیوم" نوشت:
"ناصر جوده" وزیر امور خارجه اردن، پس از هشت سال قطع رابطه با ایران، به تهران آمد و برقراری گفت وگوی عربی – ایرانی به منظور حل مشکلات منطقه را خواستار شد؛ این مساله، آشکارا ثابت می کند که پس از آمادۀ امضا شدن قرارداد برنامۀ هسته ای ایران؛ منطقه خاورمیانه، در آستانۀ تحول راهبردی بی سابقه ای قرار گرفته است.

عرب ها، حتی با اسرائیلی ها هم گفت وگو کردند و مراکز و موسسه های گفت وگو با ادیان دیگر ایجاد کردند، اما علیرغم همۀ این پیشرفت ها، همچنان به ایران به چشم دشمن می نگرند و رسانه های خود را مامور هجمه های ضد ایرانی می کنند و در این راه، از تحریک طائفی گری به عنوان اهرم استفاده می کنند.

در این میان حکومت های عربی نیز برای کشاندن ناوهای هواپیمابر آمریکایی به منطقه تلاش کردند و 150 میلیارد دلار صرف قراردادهای تسلیحاتی برای جنگنده های جدید کردند، اما اکنون، ناچار شده اند از درِ گشایش باب گفت وگو با ایران درآیند....

جان کری وزیر امورخارجۀ آمریکا، پنج شنبۀ گذشته به ریاض سفر کرد و در یک پایگاه نظامی، با وزیران امور خارجه کشورهای عرب حاشیه خلیج فارس دیدار کرد و خبرِ شوک آوری به آن ها داد، مبنی بر این که توافق با ایران، تنها در مرحلۀ رتوش های آخر قرار دارد و او نزد آن ها آمده تا اولا این خبر را به آن ها اعلام کند و ثانیا به آن ها قوت قلب بدهد که آمریکا آن ها را تنها نخواهد گذاشت و این توافق، برضد آنان نخواهد بود.. اما میان حرف و عمل، تفاوت از زمین تا آسمان است....

سرو قامتان اریایی تبار ایران زمین مدت های مدید صبوری پیشه کردند؛ از ناوهای هواپیمابر و کشتی های جنگی آمریکا هرگز نترسید و مانورهای دریایی را با رزمایش و موشک را با موشکهای پر مهابت و اخگرین خویش جواب دادند و 30 سال تحت محاصره اقتصادی تاب آوردند و هیچ گاه در برابر شیطان بزرگ "آمریکا" خم نشدند؛ تا حدی که خود شیطانِ بزرگ ناچار شد زانو بزند و به پای ایران بیفتد و تصمیم بگیرد که ایران را به عنوان ابرقدرتِ بزرگ منطقه ای به رسمیت بشناسد و به عنوان شریکی راهبردی در مهم ترین منطقۀ جهان، به ایران تکیه کند.

آمریکا، به عنوان بزرگ ترین قدرتِ نظامی تاریخ، متوجه شد که در برخورد با "سرسختی" هسته ای ایران، دو گزینه بیشتر ندارد؛ یا باید در برابر ایران از قدرت نظامی خود استفاده کند، که چنین کاری نتایج قابل پیش بینی ندارد؛ و یا این که به سازش تن دهد و کانال هایی محرمانه برای گفت وگو ایجاد کند تا به توافقی دست یابد که خرده آبروی باقی مانده برای آمریکا را حفظ کند و راه حلی کم هزینه تر برای آمریکا رقم بزند. آمریکا راه دوم را برگزید و بر دهان یاوه گویانِ جنگ طلبی نظیر اسرائیلی ها و اعراب، لگام زد.
جهان، فقط قدرتمندها را محترم می شمارد و ضعیفان، سرنوشتی جز پایمال شدن ندارند و در بهترین صورت، فقط نادیده گرفته می شوند. به این ترتیب، شرط بندی بر سر آمریکا به عنوان هم پیمان، قماری بازنده است و این اتفاق بارها افتاده و صحت این قاعده ثابت شده است و کشورهای عربی به ویژه کشورهای عرب حاشیه خلیج فارس، در حال حاضر گرفتار بایسته های این قاعده هستند.

آمریکا متوجه شد، ایران با وجود آن که تحت محاصره است، توانست بر چند کشور عربی چیره شود؛ بر عراق، یمن، لبنان و سوریه مسلط شد و نفوذ خود را از طریق گروه ها و جنبش های مقاومت تا فلسطین گسترش داد و پشتیبانی از مقاومت را در دستور کار قرار داد و با روسیه و چین ائتلاف کرد و همه این ها را تحت محاصره اقتصادی و سیاسی انجام داد؛ به این ترتیب، اگر تا دو هفته دیگر با امضای توافق، محاصره اقتصادی و سیاسی ایران برداشته شود، اوضاع به چه ترتیب خواهد بود؟

ایران، اکنون در عراق، با "دولت اسلامی" (داعش) می جنگد و در سوریه، برای جلوگیری از سقوط هم پیمانِ خود، بشار اسد، مبارزه می کند و نیروهای ایرانی، به چیرگی بر اراضی آزاد شدۀ جولانِ سوریه در درعا و قنیطره نزدیک شده اند. ایران همچنین اینک، زرادخانه نظامی قدرتمندی دارد که از جنگنده تا پهپاد در آن به چشم می خورَد که همگی ساخت کارخانه های سلاح سازی داخل است، اما عرب ها چه وضعی دارند و چه چیزی می سازند؟

شاید برخی از کسانی که سعی می کنند در برابر نوشیدنِ جامِ تلخِ زهر مقاومت کنند، مدعی شوند که توافق هسته ای با ایران، عملیات غنی سازی را به مدت 10 سال به حال تعلیق در می آورد و تاسیسات هسته ای ایران، از آن به بعد تحت نظارت دقیقِ دوربین های آژانس بین المللی انرژی اتمی در وین خواهد بود.