بیا و همه ی دنیا را

بیا و همه ی دنیا را

غافل گیر کُن

بیا و آنقدر باش

که آدمها

گیج بمانند

از گرمایی که مثالِ مرداد است

در میانه ی بهمن ماه . . .

بیا و بگذار خنده هایم

بی جان نباشند دیگر

بگذار بغض هایم

بروند پِیِ کارشان اصلا

و دیگر جا خوش نکنند

در میانه گلویم . . .

و هِی یادم بی آورند

که دلخوشی هایم

رنگ باخته اند

این روزها . . .