...

...
ای‌که خوش در دل‌من خانه‌نمودی بنشین
دل به دل دادی و دیـوانه نمـودی بنـشین
توکه با شمع وجودت شده‌ای همـدم شب
چشم مهتاب به خود خیره نمودی بنشین
بودنـت در تن این مانـده راه معـجزه بود
ای که درمـان دل درمانده نمـودی بنـشین
دیدن روی تو در جامـه‌ شب شعر سکوت
غـزلی بـود که خـود وعده نمـودی بنشین
خرمن زلف تو در باد نشان از عشق است
چه‌جفایی است‌که برمن تو نمودی بنشین
عـهد بشکستی و در آتـش این معـرکه هم
غـرق در اشـک چه بی تاب نمودی بنشین
تا که شـور تـو دل مسـت مـرا کرد خـراب
با دوصد عشوه مرا خواب نمودی بنـشین
عالمی را همه در مدح تو تحسین و ثواب
من و سجاده به عشق بنده نمودی بنشین
ای‌که سلطانی ومقصود من از قرب تو اَم
وصـل‌مان بـود که بد چاره نمودی بنـشین
کی «ندا» قافـیه بند تو شـد ای معبد درد
تو که این دفتـر، صـد پاره نمـودی بنشین #سروده_های_عاشقانه
🆔 @RomanticPoem