اولین دوست داشتن را هیچ کس فراموش نمی کند

اولین دوست داشتن را هیچ کس فراموش نمی کند
مخصوصا ًاگر دختر باشی و به هر دری بزنی برای داشتنش...
طبق میل اش بپوشی،بخندی،بیایی،بروی...
لاک بزنی ، رُژ بزنی ،موهای بافته شده ات را نشانش بدهی و منتظر بمانی تا قربان صدقه ات برود و حظ ببری از حرف هایش...
"شب بخیر عزیزم"هایش تنها دوای بی خوابی ات باشد...
قهر که می کند غرورت را بگذاری پشت پنجره باد ببرد و برایش بنویسی:
سرد نباش می لرزه تنم...
اولین دوست داشتن را هیچ‌کس فراموش نمی کند...
اما اگر‌پسر باشی همه چیز تلنبار
می شود در خودت ، تا سالها بعد دخترت که نشست روی پاهایت و موهای بافته شده اش را نشانت داد یکباره فرو بریزی و چشم بگذاری لای موهایش تا نبیند آب شوری که می غلتد روی سرزمین گونه ات...
و غم آلود بگویی ؛
اولین دوست داشتن را هیچ کس...