سرودمت نه به زیبایی خودت-شاید

سرودمت نه به زیبایی خودت-شاید

که شاعر تو یکی چون خودت باید

لبم عطش زده بوسه نیست حرف بزن

شنیدنت عطش روح را می افزاید

یکی قرینه تنهائی ام ،نفس به نفس

تو را پسند غزل های من می آراید

من من!آی...من من!دقائق گنگی است

رسیده ایم به می آید و نمی آید

همیشه عشق مرا تا غروب ها برده است

که آفتاب از این بیشتر نمی پاید