اگرمن ازنظاره ی آن ستاره ی بدبخت که یک روز ازصفحه ی آسمان

اگرمن ازنظاره ی آن ستاره ی بدبخت که یک روز ازصفحه ی آسمان
محوخواهد شد، رقت و شفقت پیدا می کنم و دوستش می دارم، از
این است که عشق و شفقت، مرا وادار به این احساس می کند که
آن ستاره از خود، آگاهی دارد و این آگاهی ِ کمابیش مبهم رنجش
می دهد از اینکه نمی تواند چیزی بیش از یک ستاره باشد، آنهم
ستاره ای که یک روز محکوم به نابودی ست .

"اونامونو"
"درد ِ جاودانگی