اگر یکی را که دوست داری از دست بدهی بخشی از وجودت همراه

اگر یکی را که دوست داری از دست بدهی، بخشی از وجودت همراه با او از دست می‌رود. مانند خانه ای متروکه اسیر تنهایی‌ای تلخ می‌شوی؛ ناقص می‌مانی. خلأ محبوبِ از دست رفته را همچون رازی درونت حفظ می‌کنی. چنان زخمی است که با گذشت زمان، هر قدر هم طولانی، باز تسکین نمی‌یابد. چنان زخمی است که حتی زمانی که خوب شود، باز خون‌چکان است. گمان می‌کنی دیگر هیچ‌گاه نخواهی خندید، سبک نخواهی شد. زندگی‌ات به کورمال کورمال رفتن در تاریکی شبیه می‌شود؛ بی‌آنکه پیش رویت را ببینی؛ بی‌آنکه جهت را بدانی؛ فقط زمان حال را نجات می‌دهی. شمع دلت خاموش شده. در شب ظلمات مانده‌ای. اما فقط در چنین وضعیتی، یعنی زمانی که هر دو چشم با هم در تاریکی بمانند، چشم سومی در وجود انسان باز می‌شود.
#شب بخیر
.
⁣