بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت سوم :
و یا به امانت به تو دادم را به جای پس گرفتن، از تو می خرم؛ پس در تجارت با من، هرگز کالا روی دستت نمی ماند و هرگز ضرر نمیکنی!
خداوند سبحان، فقط با بندگان مؤمنش تجارت میکند، چرا که دیگران اصلاً خودشان وارد بازار معامله با او نمی شوند، بلکه وارد بازار مکاره ابلیس لعین و سایر شیاطین جنّ و انس میشوند که سراسر خالی بندی و کلاهبرداری و بالتبع ضرر و زیان است. إِنَّ الْإِنْسَانَ لَفِي خُسْرٍ .
ورود به بازار ومعامله وتجارت، جبری است وهیچ اختیاری در آن نیست؛ چرا که دنیا دارِ تجارت آفریده شده است. آدمی یا وارد بازار خدا شده و با او معامله میکند و یا وارد بازار شیطان شده و با او معامله می کند. حاصل معامله نیز جبری است، نتیجه یکی سود سرشار است و دیگری خسران ضرر و زیان در اصل و فرع؛ اما انتخاب بازار و خریدار، اختیاری است.
مالکیت : خداوند متعال، خود مالک است و آن چه ما به او میفروشیم، مال خودش است، اما کریمانه از ما میخرد! در واقع مزد امانتداری را می دهد؛ پس چرا می گوییم معامله؛ چون امانت را پس نمیگیرد، بلکه حساب میکشد و چون خوب نگهداری کردی و حسابت درست بود، می گوید: آن امانت، موهبت هدیه نیز بود، پس من از تو می خرم، اما نه تنها سود می رسانم، بلکه اصل کالا را نیز به خودت بر میگردانم تا برای همیشه مال خودت باشد.
اهل جهنم، هیچ گاه مالک نمی شوند، چرا که اگر مالک وجود خود، جسم و روح خود، شرایط و موقعیت خود بودند، هیچ گاه عذاب و آتش را برای خود بر نمیگزیدند؛ اما اهل بهشت،از سوی آن مالک حقیقی، مالک تمامی امانت های داده شده می شوند؛ لذا هر چه بخواهند، برای آنها فراهم می شود.
چهار اصل تجارت،درمعامله با خداوند کریم :
چهار اصل تجارت را هم خداوند متعال وضع کرده است، پس خودش نیز طبق آن با بندگان مؤمنش تجارت میکند.
در این بازار، فروشنده، انسان است -خریدار، خداوند غنی و کریم است - کالا، جان و مال انسان است، چرا که آدمی جز این دو، هیچ ندارد- و قیمت = ارزش کالا، حیات ابدی در بهشت است، آن هم به گونهای که مالک باشد و بهشت برای او باشد؛ چنان که فرمود: إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ - حقّا كه خداوند از مؤمنان جان ها ومال هايشان را خريدارى كرده،به بهاى آنكه بهشت از آن آنها باشد؛ این معامله و تجارت پرسود، یک وعدهای الهی است که در تمامی ادیان بر آن تصریح شده است وخداوند متعال خلف وعده نمی کند،(ادامه دارد...)
قسمت سوم :
و یا به امانت به تو دادم را به جای پس گرفتن، از تو می خرم؛ پس در تجارت با من، هرگز کالا روی دستت نمی ماند و هرگز ضرر نمیکنی!
خداوند سبحان، فقط با بندگان مؤمنش تجارت میکند، چرا که دیگران اصلاً خودشان وارد بازار معامله با او نمی شوند، بلکه وارد بازار مکاره ابلیس لعین و سایر شیاطین جنّ و انس میشوند که سراسر خالی بندی و کلاهبرداری و بالتبع ضرر و زیان است. إِنَّ الْإِنْسَانَ لَفِي خُسْرٍ .
ورود به بازار ومعامله وتجارت، جبری است وهیچ اختیاری در آن نیست؛ چرا که دنیا دارِ تجارت آفریده شده است. آدمی یا وارد بازار خدا شده و با او معامله میکند و یا وارد بازار شیطان شده و با او معامله می کند. حاصل معامله نیز جبری است، نتیجه یکی سود سرشار است و دیگری خسران ضرر و زیان در اصل و فرع؛ اما انتخاب بازار و خریدار، اختیاری است.
مالکیت : خداوند متعال، خود مالک است و آن چه ما به او میفروشیم، مال خودش است، اما کریمانه از ما میخرد! در واقع مزد امانتداری را می دهد؛ پس چرا می گوییم معامله؛ چون امانت را پس نمیگیرد، بلکه حساب میکشد و چون خوب نگهداری کردی و حسابت درست بود، می گوید: آن امانت، موهبت هدیه نیز بود، پس من از تو می خرم، اما نه تنها سود می رسانم، بلکه اصل کالا را نیز به خودت بر میگردانم تا برای همیشه مال خودت باشد.
اهل جهنم، هیچ گاه مالک نمی شوند، چرا که اگر مالک وجود خود، جسم و روح خود، شرایط و موقعیت خود بودند، هیچ گاه عذاب و آتش را برای خود بر نمیگزیدند؛ اما اهل بهشت،از سوی آن مالک حقیقی، مالک تمامی امانت های داده شده می شوند؛ لذا هر چه بخواهند، برای آنها فراهم می شود.
چهار اصل تجارت،درمعامله با خداوند کریم :
چهار اصل تجارت را هم خداوند متعال وضع کرده است، پس خودش نیز طبق آن با بندگان مؤمنش تجارت میکند.
در این بازار، فروشنده، انسان است -خریدار، خداوند غنی و کریم است - کالا، جان و مال انسان است، چرا که آدمی جز این دو، هیچ ندارد- و قیمت = ارزش کالا، حیات ابدی در بهشت است، آن هم به گونهای که مالک باشد و بهشت برای او باشد؛ چنان که فرمود: إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ - حقّا كه خداوند از مؤمنان جان ها ومال هايشان را خريدارى كرده،به بهاى آنكه بهشت از آن آنها باشد؛ این معامله و تجارت پرسود، یک وعدهای الهی است که در تمامی ادیان بر آن تصریح شده است وخداوند متعال خلف وعده نمی کند،(ادامه دارد...)
- ۸۹
- ۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط