پرواز به سوی تو (●♡ part ۴۸♡)
پرواز به سوی تو (●♡ part ۴۸♡)
.بابا. متاسفم. کاری دارین که بهش بگم؟
و همزمان وارد اتاق شد و توجه تهیونگ رو جلب کرد. آقای کیم از پشت خط گفت
: نه... فقط نگرانش شدم الان خیالم راحته
آیرین روی تخته تهیونگ نشست و پشت دستش رو روی گونه های یخ کرده ای تهیونگ گذاشت تا دمای بدنش رو چک
کنه. آقای کیم هم بعد از مکثی :پرسید
روون خوابه؟ نمیتونم یکم باهاش حرف بزنم؟ نگاه آیرین رو غم گرفت و این عوض شدن حالت چهره ش، تهیونگ رو هم متوجه خودش .کرد پس با نگاهش پرسید تهیونگ : کی پشت خطه؟
آیرین با دو انگشت پشت پلکهایش رو فشرد تا از جوشش دوبارهای اشک جلوگیری کنه و روی لحنش تاثیری نذاره آیرین : اوہ بابا... روون الان خوابه... اما اگر بخواین...
آقای کیم سریع مخالفت کرد
..:نه نه... نیازی نیست. خواب برای رشدش لازمه... بذار بخوابه فقط لطفا ببوسش.
آیرین لبخند تلخی زد و سر تکون داد آیرین : حتما.
بعد از قطع کردن تلفن تهیونگ با صدای گرفته ای پرسید تهیونگ : کی بود؟
آیرین نگاهش کرد
آیرین : پدرت...گفت بهت زنگ زده اما جوابش رو ندادی. منم گفتم
که سر کاری و گوشیتو جا گذاشتی.
تهیونگ کمی نگاهش کرد. خانوادهاش از مشکل روون خبر نداشتن؟
یعنی تمام این درد رو دوتایی به دوش میکشن؟
آیرین بازوش رو نوازش کرد آیرین : بهتری؟
تهیونگ نگاهی به سرم که دیگه تموم شده بود انداخت و همونطور که در صدد بود تا سوزن رو از دستش خارج کنه گفت
تهیونگ : من خوبم برو پیش روون
آیرین کمکش کرد
آیرین : بردنش بخش کودکان دکترش گفت باید یک روز تحت نظر بمونه.
تهیونگ دندون هایش رو بهم فشرد و سوزن رو محکم بیرون کشید
تهیونگ : باید ببریمش بهترین بیمارستان سئول باید بهترین دکترا
بیان بالای سرش حتی اگر لازم بود میبرمش خارج آیرین دستمال کاغذی روی زخمی که در اثر کشیدن سوزنش ایجاد شده بود گذاشت و با اخم جواب داد
.بابا. متاسفم. کاری دارین که بهش بگم؟
و همزمان وارد اتاق شد و توجه تهیونگ رو جلب کرد. آقای کیم از پشت خط گفت
: نه... فقط نگرانش شدم الان خیالم راحته
آیرین روی تخته تهیونگ نشست و پشت دستش رو روی گونه های یخ کرده ای تهیونگ گذاشت تا دمای بدنش رو چک
کنه. آقای کیم هم بعد از مکثی :پرسید
روون خوابه؟ نمیتونم یکم باهاش حرف بزنم؟ نگاه آیرین رو غم گرفت و این عوض شدن حالت چهره ش، تهیونگ رو هم متوجه خودش .کرد پس با نگاهش پرسید تهیونگ : کی پشت خطه؟
آیرین با دو انگشت پشت پلکهایش رو فشرد تا از جوشش دوبارهای اشک جلوگیری کنه و روی لحنش تاثیری نذاره آیرین : اوہ بابا... روون الان خوابه... اما اگر بخواین...
آقای کیم سریع مخالفت کرد
..:نه نه... نیازی نیست. خواب برای رشدش لازمه... بذار بخوابه فقط لطفا ببوسش.
آیرین لبخند تلخی زد و سر تکون داد آیرین : حتما.
بعد از قطع کردن تلفن تهیونگ با صدای گرفته ای پرسید تهیونگ : کی بود؟
آیرین نگاهش کرد
آیرین : پدرت...گفت بهت زنگ زده اما جوابش رو ندادی. منم گفتم
که سر کاری و گوشیتو جا گذاشتی.
تهیونگ کمی نگاهش کرد. خانوادهاش از مشکل روون خبر نداشتن؟
یعنی تمام این درد رو دوتایی به دوش میکشن؟
آیرین بازوش رو نوازش کرد آیرین : بهتری؟
تهیونگ نگاهی به سرم که دیگه تموم شده بود انداخت و همونطور که در صدد بود تا سوزن رو از دستش خارج کنه گفت
تهیونگ : من خوبم برو پیش روون
آیرین کمکش کرد
آیرین : بردنش بخش کودکان دکترش گفت باید یک روز تحت نظر بمونه.
تهیونگ دندون هایش رو بهم فشرد و سوزن رو محکم بیرون کشید
تهیونگ : باید ببریمش بهترین بیمارستان سئول باید بهترین دکترا
بیان بالای سرش حتی اگر لازم بود میبرمش خارج آیرین دستمال کاغذی روی زخمی که در اثر کشیدن سوزنش ایجاد شده بود گذاشت و با اخم جواب داد
- ۱۳.۷k
- ۲۳ مرداد ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط