کنار تو،

کنار تو،
لنگر گاهی است،
گه شامگاهان در آن پهلو می گیرم،
تا از حلقه حلقه بوسه ات،
زنجیری سازم،
بر عاقبت عشق سرگردان خویش ...!


کار من و تو؛
هر دو نوشیدن است!
تو شعر می نوشی و من شراب،
لبی پیش آر،
پیاله می رقصد بر آب،
پیاله می خواند،
بی تاب...!