می روم گوشه ی تنهایی خود غرق شوم

می روم گوشه ی تنهایی خود غرق شوم
آن چنانی که نباشد اثری از خبرم

دردم این است کسی نیست که در روز وداع
کاسه ای آب بریزد ز وفا پشت سرم

#محمد_شیخی
دیدگاه ها (۱)

گیسوان لَخت خود را روی دوشت باز کن چون هجوم آبشاری روی تخته ...

تقصیرِ باران نیست این دیوانگی هــاتنهــــــا شدن در هر هوایـ...

باد پیچیده به گیسوی بهم ریخته‌اشمو به مویم شده چون موی بهم ر...

آدم هایی که شما رابارها و بارها می آزارندمانند کاغذ سمباده ه...

ای روزهای خوب که در راهید!ای #جاده های گمشده در #مه !ای روزه...

نینا ریچی | اوسی توکیو ریونجرز

نفس، کز گرمگاه سینه می آید برون، ابری شود تاریکچو دیوار ایست...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط