ﻣﻦ ﻣﺴﺖ ﻣﻲ ﻋﺸﻘﻢ ﻫﺸﻴﺎﺭ ﻧﺨﻮﺍﻫﻢ ﺷﺪ

ﻣﻦ ﻣﺴﺖ ﻣﻲ ﻋﺸﻘﻢ ﻫﺸﻴﺎﺭ ﻧﺨﻮﺍﻫﻢ ﺷﺪ
ﻭﺯ ﺧﻮﺍﺏ ﺧﻮﺵ ﻣﺴﺘﻲ ﺑﻴﺪﺍﺭ ﻧﺨﻮﺍﻫﻢ ﺷﺪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﭼﻨﺎﻥ ﻣﺴﺘﻢ ﺍﺯ ﺑﺎﺩﻩ ﺩﻭﺷﻴﻨﻪ
ﺗﺎ ﺭﻭﺯ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﻫﻢ ﻫﺸﻴﺎﺭ ﻧﺨﻮﺍﻫﻢ ﺷﺪ
ﺗﺎ ﻫﺴﺖ ﺯ ﻧﻴﮏ ﻭ ﺑﺪ ﺩﺭ ﮐﻴﺴﻪ ﻣﻦ ﻧﻘﺪﻱ
ﺩﺭ ﮐﻮﻱ ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﺍﻥ ﻋﻴﺎﺭ ﻧﺨﻮﺍﻫﻢ ﺷﺪ
ﺁﻥ ﺭﻓﺖ ﮐﻪ ﻣﻲ ﺭﻓﺘﻢ ﺩﺭ ﺻﻮﻣﻌﻪ ﻫﺮ ﺑﺎﺭﻱ
ﺟﺰ ﺑﺮ ﺩﺭ ﻣﻴﺨﺎﻧﻪ ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺭ ﻧﺨﻮﺍﻫﻢ ﺷﺪ
ﺍﺯ ﺗﻮﺑﻪ ﻭ ﻗﺮﺍﻳﻲ ﺑﻴﺰﺍﺭ ﺷﺪﻡ، ﻟﻴﮑﻦ
ﺍﺯ ﺭﻧﺪﻱ ﻭ ﻗﻼﺷﻲ ﺑﻴﺰﺍﺭ ﻧﺨﻮﺍﻫﻢ ﺷﺪ
ﺍﺯ ﺩﻭﺳﺖ ﺑﻪ ﻫﺮ ﺧﺸﻤﻲ ﺁﺯﺭﺩﻩ ﻧﺨﻮﺍﻫﻢ ﮔﺸﺖ
ﻭﺯ ﻳﺎﺭ ﺑﻪ ﻫﺮ ﺯﺧﻤﻲ ﺍﻓﮕﺎﺭ ﻧﺨﻮﺍﻫﻢ ﺷﺪ
ﭼﻮﻥ ﻳﺎﺭ ﻣﻦ ﺍﻭ ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﻲ ﻳﺎﺭ ﻧﺨﻮﺍﻫﻢ ﻣﺎﻧﺪ
ﭼﻮﻥ ﻏﻢ ﺧﻮﺭﻡ ﺍﻭ ﺑﺎﺷﺪ ﻏﻢ ﺧﻮﺍﺭ ﻧﺨﻮﺍﻫﻢ ﺷﺪ
ﺗﺎ ﺩﻟﺒﺮﻡ ﺍﻭ ﺑﺎﺷﺪ ﺩﻝ ﺑﺮ ﺩﮔﺮﻱ ﻧﻨﻬﻢ
ﺗﺎ ﻏﻢ ﺧﻮﺭﻡ ﺍﻭ ﺑﺎﺷﺪ ﻏﻤﺨﻮﺍﺭ ﻧﺨﻮﺍﻫﻢ ﺷﺪ
ﭼﻮﻥ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺩﺭﺩﻡ ﺩﺭ ﺣﻠﻘﻪ ﻧﻴﺎﺭﺍﻣﻢ
ﭼﻮﻥ ﺳﻮﺧﺘﻪ ﻋﺸﻘﻢ ﺩﺭ ﻧﺎﺭ ﻧﺨﻮﺍﻫﻢ ﺷﺪ
ﺗﺎ ﻫﺴﺖ ﻋﺮﺍﻗﻲ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺩﺭﮔﻪ ﺍﻭ ﺑﺎﺭﻱ
ﺑﺮ ﺩﺭﮔﻪ ﺍﻳﻦ ﻭ ﺁﻥ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻧﺨﻮﺍﻫﻢ ﺷﺪ