دنیاش به آخررسیده,فرداشو کشتن باهوس...نمیدونه کجابره,وقتی

دنیاش به آخررسیده,فرداشو کشتن باهوس...نمیدونه کجابره,وقتی نداره همنفس...گمشده توشهرشلوغ میون این همه نگاه,دلش پره ازآدما میشکنه اما بیصدا...مردن وزندگی براش تواین روزایکی شده,دلش دوباره تنگ اون روزای بچگیش شده...کنایه های آدماامیدی تودلش نزاشت,به هرکی میرسه میگه:نمک روزخم من نپاش...