بانو.....

بانو.....

بگذار تمام دنیا مسخره ات کنند!
خودت را...
چادرت را...
سیاه بودنش را...
چهره بدون آرایشت را
می ارزد به یک لبخند و ارامش درونیت

گذشت آن زمان که نفت را طلای سیاه میگفتند
این روزها طلا تویی
سیاه هم چادرت.....

طعنه ها دلسردت نکند

بانو،،،

با افتخار در کوچه های شهر قدم بزن ...
یادت نرود بانو!

هربار که از خانه پا به بیرون میگذاری
گوشه ی چادرت را در دست بگیر و
آرام زیر لب بگو؛
بانو تو فرشته ترین خلقت خدایی
گاهی آنقدر پاک که پلیدی چشمان ناپاک را نمی شناسی...

اما آن که تو را آفرید
از همه نسبت به تو مهربانتر و داناتر است