از حق نگذریم صدای خوبی داشت. وقتی می خواند لذت می بردیم ا

از حق نگذریم صدای خوبی داشت. وقتی می خواند لذت می بردیم اما وانمود می کردیم که دوست نداریم بخواند. به این نحو که می گفتیم :«از صدات خوشت میاد؟ برو بیرون چادر، آن طرف خاکریز برای سربازهای عراقی بخوان!» و او می گفت:«چقدر ناشکر هستید؛ مثل بلبل برایتان می خوانم، آن وقت شما این حرف ها را می زنید؟» یکی از بچه ها در جوابش می گفت:«بلبلیش که بلبلی، ولی هنوز پر در نیاوردی».