برگ بیدی

برگ بیدی
لحظات پاییزی را در پی داشت
خون سبزش
رو به زردی می رفت
بدنش خشک و
بی جان شده بود
لحظه اش پایانی
باید آماده پرواز می شد
نوبت پرواز است
راه رفتن باز است