عادت کرده ام به تو

عادت کرده ام به تو
به کم بودنت
به دوست داشتنی که برای من نیست!
عادت کرده ام بروی...
برگردی...
ببخشم و تکرار کنم این حماقت بی پایان را!
عادت کرده ام به چشم هایت...

به سردیِ مطلقی که دلم را می لرزاند.
نامهربانم!
روزی خواهم رفت...
و برایت خواهم نوشت: "گاهی هم، ترک عادت موجب مرض نمیشود"