#عباس(ع)

#عباس(ع)
چه سروی الله اکبر،چه شیری فرزند حیدر
سوی میدان میرود شادمان من،دلم خون و دیده ام تر
نمی بینی بی سپاهم،غریبم بی تکیه گاهم
دلت می آید که بگذاری این برادر را بی برادر
(عباس سقای من ماه زیبای من سرو رعنای من مرو)۲
پر است از غصه صدایم،پریشانم در هوایت
نماند از تو یادگاری جز بین نخلستان رد پایت
زچشمانت چشم بد دور، سرت سالم دشمنت کور
درنگی کن ای برادر تا ان یکادی خوانم برات
(عباس سقای من ماه زیبای من سرو رعنای من مرو)۲
(شاه وارباب من، در نایاب من،مهر و مهتاب من حسین)۲
هنوز از سمت شریعه،رسد این آوا که شیعه
اگر دستش هم قلم گردد،بر ندارد دست از امامش
همه مستان مدامیم،علمگیران امامیم
اگر بارد فتنه از هر سو، بر نمی گردیم از مرامش
(شاه وارباب من در نایاب من،مهر و مهتاب من حسین)۲
بلا جوی کربلائیم،علمداران ولائیم
که ما بیمار شهادت هستیم و محتاجان شفائیم
پریشانیم و پشیمان،که جا ماندیم از شهیدان
ببین تا آنان کجا رفتند و پس از آنان ما کجائیم