مرا یک بوسه مهمان کن ولی مخفی وپنهانی

مرا یک بوسه مهمان کن ولی مخفی وپنهانی
تومعنای سکوتم را عزیزم خوب میدانی
و بعد از این سکوتم حرفهای تازه میروید
بسان صبح زیبا ، از پس شبهای طولانی
اگر ایام زیبای بهار از شهر ، کوچیده
به پایان میرسدای دل شب سردزمستانی
شبی آهسته تاگفتم عزیزم دوستت دارم
چه معصومانه ترسیدی زسگهای خیابانی
به شهرمن قناری رابه جرم عشق میگیرند
کبوتررابه جرم پرزدن کردند زندانی
دراین قحط محبت دوستی وعشق کمیاب است
یقین یکبار دیگرمیرسدآن روزبارانی
فقط یک شاخه نیلوفربرایت ارمغان دارم
توپنهان کن همان رازی که میدانم ومیدانی.
💞 💞