پروردگار از کدام یک از بندگانش بیشتر نفرت دارد؟ ؛
پروردگار از کدام یک از بندگانش بیشتر نفرت دارد؟ ؛
تلاش و کوشش و پرهیز از تنبلی و بی عاری در اسلام بسیار مورد تاکید و توصیه آیات و روایات است، آنچنان که خداوند در آیه 78 سوره مبارکه غافر می فرماید:
« ... فَإِذا جاءَ أَمْرُ اللَّهِ قُضِیَ بِالْحَقِّ، وَ خَسِرَ هُنالِکَ الْمُبْطِلُونَ؛ ...
چون فرمان خدا در رسد (و رستاخیز برپا گردد)، به حق داوری خواهد شد، و در آنجاست که باطلگرایان (باطل اندیشان، ولگردان)، زیانکار خواهند بود.
همچنین روایت است که هر گاه پیامبر اکرم (ص) به مردی نگاه می کرد و از او خوشش می آمد، می پرسید: «کاری دارد؟» اگر می گفتند: نه، می فرمود: «از چشمم افتاد.» پرسیدند: ای پیامبر خدا چرا چنین است؟ فرمودند: «برای اینکه مؤمن اگر حرفه ای نداشته باشد با دینش زندگی میکند (و به نام دین، بار دوش این و آن میشود).»
امام صادق (ع) از پیامبر (ص) نقل کرده اند: «هر کس بار زندگی خویش را بر دوش دیگران نهد ملعون است.»
امیرمومنان علی (ع) نیز در این باره می فرمایند: «اگر شغل خستگی و رنج دارد، بیکاری مدام نیز مایه فساد و تباهی است.»
امام باقر (ع) فرموده اند: «موسی «ع» گفت: پروردگارا! از کدام یک از بندگانت بیشتر نفرت داری؟ خداوند فرمود: «آن کس که شب هنگام چون مردار است و روز بیکار.»
همان حضرت (ع) می فرمایند: «پیامبر خدا (ص) فرمودند: صدقه دادن به ثروتمند روا نیست، و همچنین به نیرومند تندرست، و به صاحب حرفه، و به انسان قادر بر کار.» (اصحاب گفتند:) پرسیدیم: مقصود از این سخن چیست؟ فرمودند: «بر کسی که می تواند از گرفتن صدقه خودداری کند، گرفتن آن حلال نیست.»
علاوه بر این، امام صادق (ع) فرموده اند: «... از پیامبر «ص» چنین رسیده است: گروه هایی از امّت من دعایشان مستجاب نمیشود: ... و (یکی) مردی که در خانه می نشیند و می گوید: پروردگارا! روزی مرا برسان! و به طلب روزی بیرون نمی رود. خدای بزرگ به او می گوید: «ای بنده من! مگر بدن سالم به تو ندادم، تا دنبال کار روی و روزی خود را به دست آوری؟ ...».
ایشان همچنین می فرمایند: «برای گناهکار بودن شخص همین بس، که به عائله خویش نرسد.»
و از امام کاظم (ع) است که: «خدای بزرگ از بنده پُرخواب بیزار است، خدا از بنده بیکار متنفر است.»
منابع:
وسائل الشیعه عدّة الدّاعی بحارالانوار سفینة البحار
تلاش و کوشش و پرهیز از تنبلی و بی عاری در اسلام بسیار مورد تاکید و توصیه آیات و روایات است، آنچنان که خداوند در آیه 78 سوره مبارکه غافر می فرماید:
« ... فَإِذا جاءَ أَمْرُ اللَّهِ قُضِیَ بِالْحَقِّ، وَ خَسِرَ هُنالِکَ الْمُبْطِلُونَ؛ ...
چون فرمان خدا در رسد (و رستاخیز برپا گردد)، به حق داوری خواهد شد، و در آنجاست که باطلگرایان (باطل اندیشان، ولگردان)، زیانکار خواهند بود.
همچنین روایت است که هر گاه پیامبر اکرم (ص) به مردی نگاه می کرد و از او خوشش می آمد، می پرسید: «کاری دارد؟» اگر می گفتند: نه، می فرمود: «از چشمم افتاد.» پرسیدند: ای پیامبر خدا چرا چنین است؟ فرمودند: «برای اینکه مؤمن اگر حرفه ای نداشته باشد با دینش زندگی میکند (و به نام دین، بار دوش این و آن میشود).»
امام صادق (ع) از پیامبر (ص) نقل کرده اند: «هر کس بار زندگی خویش را بر دوش دیگران نهد ملعون است.»
امیرمومنان علی (ع) نیز در این باره می فرمایند: «اگر شغل خستگی و رنج دارد، بیکاری مدام نیز مایه فساد و تباهی است.»
امام باقر (ع) فرموده اند: «موسی «ع» گفت: پروردگارا! از کدام یک از بندگانت بیشتر نفرت داری؟ خداوند فرمود: «آن کس که شب هنگام چون مردار است و روز بیکار.»
همان حضرت (ع) می فرمایند: «پیامبر خدا (ص) فرمودند: صدقه دادن به ثروتمند روا نیست، و همچنین به نیرومند تندرست، و به صاحب حرفه، و به انسان قادر بر کار.» (اصحاب گفتند:) پرسیدیم: مقصود از این سخن چیست؟ فرمودند: «بر کسی که می تواند از گرفتن صدقه خودداری کند، گرفتن آن حلال نیست.»
علاوه بر این، امام صادق (ع) فرموده اند: «... از پیامبر «ص» چنین رسیده است: گروه هایی از امّت من دعایشان مستجاب نمیشود: ... و (یکی) مردی که در خانه می نشیند و می گوید: پروردگارا! روزی مرا برسان! و به طلب روزی بیرون نمی رود. خدای بزرگ به او می گوید: «ای بنده من! مگر بدن سالم به تو ندادم، تا دنبال کار روی و روزی خود را به دست آوری؟ ...».
ایشان همچنین می فرمایند: «برای گناهکار بودن شخص همین بس، که به عائله خویش نرسد.»
و از امام کاظم (ع) است که: «خدای بزرگ از بنده پُرخواب بیزار است، خدا از بنده بیکار متنفر است.»
منابع:
وسائل الشیعه عدّة الدّاعی بحارالانوار سفینة البحار
- ۱.۹k
- ۰۴ مرداد ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۵)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط