لتگول الزمن مو زین هیه الناس مو زینه!!

لتگول الزمن مو زین هیه الناس مو زینه!!

ولا تسأل بعد وتگول چا وینه الوفه وینه!!

مدفون الوفه وتلگاه ویه اگبور اهالینه!

تدوخک طینة ابنادم و ما تعرفهه یاطینه!

ویا رحمة البعد ضلینه اثنین وما تصافینه!

إوطحنه وحشمینه الناس کلها اتصیح شعلینه!

چان الجار الیسافر بس ینخه جوارینه

هسه ایخاف من جاره أو علی عله حیاطینه!

الیتیم الچان ما یحتاج هسه دمعته ابعینه!

إوچان الیطلب الفزعه تفزع کل درابینه!

هسه الفزعه صارت عیب محد یرکض اعلینه!

قَبل چان الچذب مو زین منحطه ابمحاچینه

هسه اصماخنه ایچذب قَبل فرة فناجینه !!!

چان السمچ بالشبچه نصیده اولذه ینطینه

راح الطعم چن یعرف غدرناه ابشواطینه!!

گبل چان الیصلی ایخاف من ربه وصدگ دینه

هسه ایصلی ویفکر اشگد صارت ملاییینه!!

المصیبه نحچی عل عالم واحنه العیب ما لینه!

ننبش علی اعیوب الناس ونفس اعیوبهم بینه!

اشوکت تطلع تصفیها، اشوکت مو احنه ملینه
حشی القاری هذاهی القصیده منقوله