بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت دوم :
شرحی مختصر :
توبه یعنی بازگشت، و توّاب - بسیار روی آورنده، از نامهای خداوند منّان میباشد، چرا که بسیار نظر لطف، رحمت و مغفرت خود رابه سوی بندگانش بازمی گرداند؛ لذا از ما خواسته تا این بذر کمال را در خودمان شکوفا سازیم و بسیار توبه نماییم.
توبه، فقط به بازگشت از گناه اختصاص ندارد، بلکه به معنای روی آوردن به خداوند متعال میباشد، چنان که پیامبران إلهی و اهل عصمت علیهم السلام، همگی توّاب بودند؛ اما معنای رایج آن، بازگشت از انحراف، خطا و گناه، به سوی پروردگار عالم میباشد. بنابر این، شاید کسی مرتکب خطایی میشده و اکنون فهمیده است که بسیار برای او ضرر دارد و ترک می کند، اما این مصداق توبه نیست، بلکه توبه یعنی آن خطا و گناه را به خاطر خدا، برای اطاعت از امر و نهی او، و برای جلب رضایت و تقرب به خداوند متعال ترک نماید.
بازگشت به خویشتن : اما، تا کسی نداند که چه راهی می رفته، چه میکرده، اکنون در کجا، چه جایگاه و موقعیتی قرار گرفته، چگونه میتواند بازگردد و در صراط مستقیم حرکت نماید؟!
بنابراین، خودشناسی،مقدم است، چنان که پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله فرمودند: مَن عَرَفَ نَفسَهُ فقَد عَرَفَ رَبَّهُ، ثُمَّ عَلَيكَ مِنَ العِلمِ بِما لا يَصِحُّ العَمَلُ إلاّ بِه؛ و هُوَ الإخلاصُ - هر كه خود را شناخت، پروردگارش را شناخت. بعد از آن، بر تو باد تحصيل دانشى كه عمل جز با آن درست نباشد و آن اخلاص است.(بحار الأنوار: 2/32/22)
از اینرو، کسی که قصد توبه - رویکرد و بازگشت دارد، از یک سو باید مقصد را بشناسد، آن که را می خواهد به او روی آورد بشناسد؛ و از سویی دیگر باید خودش، جایگاه و موقعیتش را بشناسد و به مواضع و عملکرد های نادرستش توجه نماید.
درمقام توبه از خطاها و گناهان، گاه عملی را به یاد میآوریم و بابت آن استغفار و توبه می نماییم که بسیار خوب، لازم و مفید است؛ مانند کسی که با خود بیندیشد و بگوید: فلان روز، غیبت کردم - تهمت زدم - تحقیر و مسخره کردم - نگاه به نامحرم کردم - نسنجیده و بدون علم، قضاوت کردم و حرف زدم - به نشر شایعهای دامن زدم؛ اما در بیشتر مواقع، به گناهانی که از این گناهان کبیره بزرگتر است، توجه نمیشود.(ادامه دارد...)
قسمت دوم :
شرحی مختصر :
توبه یعنی بازگشت، و توّاب - بسیار روی آورنده، از نامهای خداوند منّان میباشد، چرا که بسیار نظر لطف، رحمت و مغفرت خود رابه سوی بندگانش بازمی گرداند؛ لذا از ما خواسته تا این بذر کمال را در خودمان شکوفا سازیم و بسیار توبه نماییم.
توبه، فقط به بازگشت از گناه اختصاص ندارد، بلکه به معنای روی آوردن به خداوند متعال میباشد، چنان که پیامبران إلهی و اهل عصمت علیهم السلام، همگی توّاب بودند؛ اما معنای رایج آن، بازگشت از انحراف، خطا و گناه، به سوی پروردگار عالم میباشد. بنابر این، شاید کسی مرتکب خطایی میشده و اکنون فهمیده است که بسیار برای او ضرر دارد و ترک می کند، اما این مصداق توبه نیست، بلکه توبه یعنی آن خطا و گناه را به خاطر خدا، برای اطاعت از امر و نهی او، و برای جلب رضایت و تقرب به خداوند متعال ترک نماید.
بازگشت به خویشتن : اما، تا کسی نداند که چه راهی می رفته، چه میکرده، اکنون در کجا، چه جایگاه و موقعیتی قرار گرفته، چگونه میتواند بازگردد و در صراط مستقیم حرکت نماید؟!
بنابراین، خودشناسی،مقدم است، چنان که پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله فرمودند: مَن عَرَفَ نَفسَهُ فقَد عَرَفَ رَبَّهُ، ثُمَّ عَلَيكَ مِنَ العِلمِ بِما لا يَصِحُّ العَمَلُ إلاّ بِه؛ و هُوَ الإخلاصُ - هر كه خود را شناخت، پروردگارش را شناخت. بعد از آن، بر تو باد تحصيل دانشى كه عمل جز با آن درست نباشد و آن اخلاص است.(بحار الأنوار: 2/32/22)
از اینرو، کسی که قصد توبه - رویکرد و بازگشت دارد، از یک سو باید مقصد را بشناسد، آن که را می خواهد به او روی آورد بشناسد؛ و از سویی دیگر باید خودش، جایگاه و موقعیتش را بشناسد و به مواضع و عملکرد های نادرستش توجه نماید.
درمقام توبه از خطاها و گناهان، گاه عملی را به یاد میآوریم و بابت آن استغفار و توبه می نماییم که بسیار خوب، لازم و مفید است؛ مانند کسی که با خود بیندیشد و بگوید: فلان روز، غیبت کردم - تهمت زدم - تحقیر و مسخره کردم - نگاه به نامحرم کردم - نسنجیده و بدون علم، قضاوت کردم و حرف زدم - به نشر شایعهای دامن زدم؛ اما در بیشتر مواقع، به گناهانی که از این گناهان کبیره بزرگتر است، توجه نمیشود.(ادامه دارد...)
- ۸۲
- ۱۱ بهمن ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط