ذهن من چون پیرزنی ست که سالها پیش ...در ارتفاعات بی کسی س
ذهن من چون پیرزنی ست که سالها پیش ...در ارتفاعات بی کسی ساعتش خوابیده روی دیوار کتاب همسایه... زیر آفتاب...شعرهای نمناکم را پهن میکنم روزمرگی هایی با ریتم تکرار ملودی خاطره می شودو زیر چتر هیاهو...خسته تر از آنم که چیزی بنویسم
- ۲۲۸
- ۰۹ بهمن ۱۳۹۲
دیدگاه ها (۵)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط