ای جان من خسته درمانده فدایت

ای جان من خسته درمانده فدایت
من منتظرم بشنوم ازدورصدایت
 
شاید به صدایت کمی آرام بگیرد
این قلب به خون خفته ازجوروجفایت
 
دین و دل و دنیا وهرآن چیز که دارم
رفته به سر زلف پریشان رهایت
 
من راه فراری زحصار تو ندارم
خون من ودل گردن خیل مژه هایت
 
کوچیده ام ازخویش و به سوی تو شتابان
تا بال و پرم را بگشایم به هوایت
 
قلبی که شکسته است دراین مرحله ازعشق
افتاده چنان پیچک سرگشته به پایت
 
عمری ست به دنبال توام خسته و تنها
عمری ست که من می زنم از دورصدایت
 
 دوراز من و بی پاسخ و سردی و همیشه