بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت دوم :
خداوند سبحان در قرآن مجید، و در راه خدا جهاد تلاش دشمن ستیز نمایید و حق جهادش را ادا نمائيد، او شما را بر گزيد و در دين كار سنگين و شاقی بر شما نگذارد؛ اين همان آئين پدر شما ابراهيم است او شما را در كتب پيشين و در اين كتاب آسمانی مسلمان ناميد تا پيامبر شاهد و گواه بر شما باشد و شما گواهان بر مردم بنابراين نماز را بر پا داريد و زكات رابدهيدو به خدا تمسك جوئيدكه او مولا و سرپرست شماست چه مولای خوب و چه يار و ياور شايسته ای.( سوره حج آیه 78)
إِنَّنِي أَنَا اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدْنِي وَأَقِمِ الصَّلَاةَ لِذِكْرِي - همان من الله هستم، إلهی معبودی جز من نيست،مرا پرستش بندگی كن و نماز را برای ياد من به پادار.(سوره طه آیه 14)
این فرمان نیز اختصاصی به ایشان ندارد، بلکه در آیات متعددی به همگان فرمود که فقط مرا بپرستید و بندگی کنید و چیزی را در بندگی، با من شریک قرار ندهید؛ و برای استمرار ارتباط، یاد و اتصال به رحمت واسعۀ من، نماز را برپا دارید.
سپس از او پرسید: وَمَا تِلْكَ بِيَمِينِكَ يَا مُوسَى - و چه چيز در دست راست توست، ای موسی؟! (سوره طه آیه 17)
و ایشان برای این که سخن گفتن و شنیدن با خداوند متعال را طولانیتر نماید، شرح داد: قَالَ هِيَ عَصَايَ أَتَوَكَّأُ عَلَيْهَا وَأَهُشُّ بِهَا عَلَى غَنَمِي وَلِيَ فِيهَا مَآرِبُ أُخْرَى - گفت اين عصای من است، بر آن تكيه میكنم، برگ درختان را با آن برای گوسفندانم فرو میريزم، و نيازهای ديگری را نيز با آن برطرف میكنم.(سوره طه آیه 18)
همین را از ما میپرسد که چه داری و به چه چیزهایی تکیه دارد؟! میگوییم: بدن داریم - شغل داریم - شهرت و اعتبار داریم - ابزار و اسباب های گوناگونی داریم که به آنها تکیه می کنیم و کارهایمان را به وسیلۀ آنها به انجام میرسانیم!
در اینجا،خداوندمتعال به او می فرماید: قَالَ أَلْقِهَا يَا مُوسَى - گفت: ای موسی! عصایت را بینداز (سوره طه آیه 19)
یعنی انسان عاقل که بندۀ اوست، به چیزی جز او تکیه نمی کند. تکیهگاه اوست و توکل باید به او باشد، نه به دیگران یا ابزار!
وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُونَ - و توكلكنندگان بايد تنها بر خدا توكل كنند.(سوره ابراهیم بخشی از آیه 12)
همین که حضرت موسی علیه السلام، به امر خدا، عصایش را انداخت، دید که به حرکت درآمد و ماری بزرگ شد!
فَأَلْقَاهَا فَإِذَا هِيَ حَيَّةٌ تَسْعَى - موسی آنرا افكند، ناگهان مار عظيمی شد و شروع به حركت كرد! (سوره طه آیه 20)(ادامه دارد...)
قسمت دوم :
خداوند سبحان در قرآن مجید، و در راه خدا جهاد تلاش دشمن ستیز نمایید و حق جهادش را ادا نمائيد، او شما را بر گزيد و در دين كار سنگين و شاقی بر شما نگذارد؛ اين همان آئين پدر شما ابراهيم است او شما را در كتب پيشين و در اين كتاب آسمانی مسلمان ناميد تا پيامبر شاهد و گواه بر شما باشد و شما گواهان بر مردم بنابراين نماز را بر پا داريد و زكات رابدهيدو به خدا تمسك جوئيدكه او مولا و سرپرست شماست چه مولای خوب و چه يار و ياور شايسته ای.( سوره حج آیه 78)
إِنَّنِي أَنَا اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدْنِي وَأَقِمِ الصَّلَاةَ لِذِكْرِي - همان من الله هستم، إلهی معبودی جز من نيست،مرا پرستش بندگی كن و نماز را برای ياد من به پادار.(سوره طه آیه 14)
این فرمان نیز اختصاصی به ایشان ندارد، بلکه در آیات متعددی به همگان فرمود که فقط مرا بپرستید و بندگی کنید و چیزی را در بندگی، با من شریک قرار ندهید؛ و برای استمرار ارتباط، یاد و اتصال به رحمت واسعۀ من، نماز را برپا دارید.
سپس از او پرسید: وَمَا تِلْكَ بِيَمِينِكَ يَا مُوسَى - و چه چيز در دست راست توست، ای موسی؟! (سوره طه آیه 17)
و ایشان برای این که سخن گفتن و شنیدن با خداوند متعال را طولانیتر نماید، شرح داد: قَالَ هِيَ عَصَايَ أَتَوَكَّأُ عَلَيْهَا وَأَهُشُّ بِهَا عَلَى غَنَمِي وَلِيَ فِيهَا مَآرِبُ أُخْرَى - گفت اين عصای من است، بر آن تكيه میكنم، برگ درختان را با آن برای گوسفندانم فرو میريزم، و نيازهای ديگری را نيز با آن برطرف میكنم.(سوره طه آیه 18)
همین را از ما میپرسد که چه داری و به چه چیزهایی تکیه دارد؟! میگوییم: بدن داریم - شغل داریم - شهرت و اعتبار داریم - ابزار و اسباب های گوناگونی داریم که به آنها تکیه می کنیم و کارهایمان را به وسیلۀ آنها به انجام میرسانیم!
در اینجا،خداوندمتعال به او می فرماید: قَالَ أَلْقِهَا يَا مُوسَى - گفت: ای موسی! عصایت را بینداز (سوره طه آیه 19)
یعنی انسان عاقل که بندۀ اوست، به چیزی جز او تکیه نمی کند. تکیهگاه اوست و توکل باید به او باشد، نه به دیگران یا ابزار!
وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُونَ - و توكلكنندگان بايد تنها بر خدا توكل كنند.(سوره ابراهیم بخشی از آیه 12)
همین که حضرت موسی علیه السلام، به امر خدا، عصایش را انداخت، دید که به حرکت درآمد و ماری بزرگ شد!
فَأَلْقَاهَا فَإِذَا هِيَ حَيَّةٌ تَسْعَى - موسی آنرا افكند، ناگهان مار عظيمی شد و شروع به حركت كرد! (سوره طه آیه 20)(ادامه دارد...)
- ۲.۸k
- ۲۴ اسفند ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط