الهی

الهی،
دل هیچ‌کس نگیرد؛
و اگر گرفت، رفیقی نیکو همراهش باشد.

اشک‌ها از خنده جاری شوند، نه از غصه.

دل‌های خالی را ، پر کن از عشق و رفاقت،
و ناامیدی را به امیدی تازه بدل ساز.

آرزوها را ، به برآورده شدن نزدیک کن،
بی‌پناهی را در ، سایه‌ی مهربانی‌ات آرام نما،
و سفره‌های خالی را ،
با دست بخشنده‌ات سرشار کن.

دل‌های تنها را ، با رفیقی با معرفت هم‌نشین کن،
گریه‌های بی‌صدا را ،
به صدای خنده و رفاقت بدل ساز،

الهی کاری کن دل ما
با حکمت تو یکی گردد.


.
.