من عاشق سکوتم و کم حرف میزنم

من عاشق سکوتم و کم حرف میزنم
هر وقت دلشکسته ترم حرف میزنم
از تو شنیده ام که حریم خداست دل
با تو از آستان حرم حرف میزنم
مثل (فروغ)دلخوش یک شام تیره ام
وقتی که از نهایت غم حرف میزنم
من عاشق سکوتم و رنجی همیشگی
با لهجه سیاه قلم حرف میزنم
دریا تویی و رود منم؛رود رهگذر
یک روز میرسیم به هم حرف میزنم
آن وقت در کنار تو آرام میشوم
آن وقت با زبان دلم حرف میزنم
این نامه چند خط غم هر روزه من است
من شاعرم به لحن قلم حرف میزنم