زندگی را" زندگی" باید نمود

زندگی را" زندگی" باید نمود

چه آسان تماشاگر سبقت ثانیه‌هاییم؛
و به عبورشان می‌خندیم!
چه آسان لحظه‌ها را به کام هم تلخ می‌کنیم ؛
و چه ارزان می‌فروشیم لذت با هم بودن را!
چه زود دیر می‌شود
و نمی‌دانیم که؛ فردا می‌آید
شاید ما نباشیم....
سلام یادمان باشد...........

بخشش را "بخش کنیم".
محبت را "پخش کنیم" .
"عشق "را باور کنیم
غضب "پریشانی" است.
نهایتش "پشیمانی" است .
شکیبایی؛بر هر "دعوایی"، "دواست".
هر چه "بضاعتمان" کمتراست؛
"قضاوتمان" بیشتر است.
با "خویشتنداری" ؛
"خویشاوند داری" کنيم.
به "خشم" ؛"چشم" نگوییم .
سوء تفاهم، "تیر خطایی"است؛
که از "گمان" رها می شود.
انسان "خوشرو" ؛
گل "خوشبو" است.
"دوست داشتن" را
"دوست بداریم