بانوی غزل های پریشان منی تو

بانوی غزل های پریشان منی تو
هم نرگس و هم لاله و ریحان منی تو

هم شعر منی ، شور منی هم کلام من
در باغ گل و بلبل بستان منی تو

گه پیش من و گاه به آنسوی می روی
هر شب ولی اما به دل و جان منی تو

دانسته ای انگار نصیب دل مائی
دیگر چه ملالیست که سلطان منی تو

آندم که دهی بوسه زچشمان خمارت
تعلیق زِ هر دردم و درمان منی تو

" من در تو به شوق وتو در آفاق به حیرت "
سرسبزترین فصل بهاران منی تو

بس رُسته شکوفه به تن و پیرهن تو
باران شوم ای کاش چو مهمان منی تو

شد این غزل هم در پی تحسین تو جاری
چون بلبل خوش نغمه و اَلحان منی تو.