انواع #بهار و بهره ما از آن!

انواع #بهار و بهره ما از آن!
وقتی واژه‏‌ی «بهار» را می‏‌شنویم، ناخودآگاه #بهار_طبیعت یعنی شکوفا شدن گل‏ها و سبزه‏‌ها، رویدن برگ‏ها و جوانه زدن درختان، در ذهن ما تداعی می‏‌شود؛ اما وقتی از عینک #دین به این کلمه بنگریم، متوجه می‏‌شویم که از نظر آموزه‏‌های دینی، بهار، منحصر به طبیعت نیست، بلکه هر چیزی بهارِ متناسبِ خودش را دارد که ذیلا به برخی از آنها اشاره می‏کنم:
1) #بهار_دلها : از نظر آموزه‏‌های دینی، دل انسان‏‌ها نیز بهار دارد، و بهار آن #قرآن است. چنانکه حضرت علی(ع) در این زمینه می‎فرماید: «تَعَلَّمُوا الْقُرْآنَ فَإِنَّهُ رَبِیعُ‏ الْقُلُوبِ»[1]
بیاموزید قرآن را پس به درستی که قرآن، بهار دل‏هاست.
2) #بهار_قرآن: قرآن کریم به عنوان کلام الهی و معجزه جاوید و ماندگار پیامبر اعظم(ص) بهترین راهنمای بشر می‏‌باشد. از همین رو، تلاوت و تدبر در آیات آن، از اهمیت و ارزش خاصی برخوردار است، اما با این حال تلاوت قرآن در #ماه_مبارک_رمضان، مورد تاکید و سفارش فراوان واقع شده است. تا آنجا که امام باقر(ع) فرمود: «لِکُلِّ شَیْ‏ءٍ رَبِیعٌ وَ رَبِیعُ الْقُرْآنِ شَهْرُ رَمَضَان»[2]
هر چیزی بهاری دارد و بهار قرآن ماه رمضان است.
3) #بهار_مؤمن: امام صادق (ع) فرمود:
«الشِّتَاءُ رَبِیعُ الْمُؤْمِنِ یَطُولُ فِیهِ لَیْلُهُ فَیَسْتَعِینُ بِهِ عَلَی قِیَامِهِ وَ یَقْصُرُ فِیهِ نَهَارُهُ فَیَسْتَعِینُ بِهِ عَلَی صِیَامِ»[3] #زمستان بهار مؤمن است. شبش بلند است و کمک عبادت است، و روزش کوتاه است و کمک #روزه است.
4) #بهار_جهان: امام صادق (ع) در راستای تبیین ابعادی وجودی #پیامبر_اعظم (ص) فرمود: «ابْتَعَثَهُ رَحْمَةً لِلْعِبَادِ وَ رَبِیعاً لِلْبِلَادِ»[4]
او را بر انگیخت تا رحمت بر بندگان باشد و بهار برای جهان.
5) #بهار_مردم: در زیارت #حضرت_ولی_عصر (ع) می‏خوانیم:
«اَلسَّلَامُ عَلَی رَبِیعِ الْأَنَام»[5]
سلام بر تو ای بهار مردمان.
.
.
و کلام آخر اینکه! طبیعت به طور نمادین، در حال جبران کاستی‏‌های خویش برآمده و روند رویش را با اشتیاق وصف ناپذیری طی می‏‌کند. ما هم نگاهی به خود بیاندازیم و به اوضاع و احوال خود بنگریم که آیا در حال رویش فضائل هستیم یا ریزش فضائل؟
نکند سهم و بهر‏ه‏‌مندی ما از بهار، کمتر از طبیعت باشد. #بخون

منابع
[1] . #وسائل_الشیعه ، ج 17، ص 326 – 327، ح 22678.
[2] . #کافی ، ج 2، ص 630، ح 10.
[3] . #امالی_صدوق ، ص 237.
[4] . کافی، ج 1، ص 445.
[5] . #بحار_الانوار ، ج 99، ص 102.