دو قدم مانده که پاییز به یغما برود

دو قدم مانده که پاییز به یغما برود
این همه رنگ ِ قشنگ از کف ِ دنیا برود
هرکه معشوقه برانگیخت گوارایش باد......
دل ِ تنها به چه شوقی پی ِ یلدا برود؟
گله هارابگذار!...
ناله هارابس كن!
تابجنبيم تمام است تمام!!
مهرديدي كه به برهم زدن چشم گذشت....
ياهمين سال جديد!!
بازكم مانده به عيد!!
اين شتاب عمراست ...
من وتوباورمان نيست كه نيست!!
زندگي گاه به كام است و بس است؛
زندگي گاه به نام است و كم است؛
زندگي گاه به دام است و غم است؛
چه به كام و چه به نام و چه به دام...
زندگي معركه همت ماست...زندگي ميگذرد...
زندگي گاه به راز است و ملامت بدهد؛
زندگي گاه به ساز است و سلامت بدهد؛
زندگي گاه به ناز است و جهانت بدهد؛
چه به راز و چه به ساز و چه به ناز...
زندگي لحظه بيداری ماست زندگی میگذرد
زندگی همهمه ی مبهمی ازخاطره هاست ...هرکجاخندیدیم....هرکجاخنداندیم...زندگانی آنجاست
میان همهمه برگ های خشک پاییزی
فقط تو مانده ای که هنوز از بهار لبریزی…
روزهای آخر پاییزت پر از خش خش آرزوهای قشنگ!