به خورشیدی که تابیدن ندارد

به خورشیدی که تابیدن ندارد
برای من خزان دیدن ندارد
نخوان آوازه خوان امشب که دیگر
دلم شوقی به رقصیدن ندارد
در این شبهای مهتابی دلِ من
بمیرم جایِ چرخیدن ندارد
زمین جایِ قشنگی نیست دانی !
که عاشق وقتِ خندیدن ندارد
نمیدانم چرا امشب به آهم
زمانه حالِ باریدن ندارد
خداوندا چه گویم از که گویم
گلویم نایِ نالیدن ندارد
همان بهتر نبینی حال و روزم
که این غرقابِ غم دیدن ندارد