یه قهوه تلخو یه سیگار سنگین

یه قهوه تلخو یه سیگار سنگین

یه خونه تاریک با چندتا دیوار غمگین

یه آدم خسته که براش حتی دوستاش غریبن

همون دوستایی که هیچوقت این زخما رو پاش ندیدن

تو کوچه پس کوچه تاریک روزات یه فانوس دستته

میخوای دنیا دوباره روزای خوبتو بهت آسون پس بده

یه پایه زخمی یه دل خسته دلی که از همین اول قصه شکسته

زندگی برات حل نمیشه انگار کل دنیا به گره وصله
پس...

بگو به درک

اگه دیدی دارن گوشتتو میخورن بازم بگو به درک