کم کم به این باور میرسم که

کم کم به این باور میرسم که
هیچ‌کاری برای درست کردنش نمیشود کرد.
حفره‌های زندگی آدم دائمی هستند
آدم باید دورشان رشد کند
مثل ریشه‌های درخت دور سیمان
و جدول و آسفالت
خودت را باید به شکل شکاف‌ها در بیاوری...!
دیدگاه ها (۱)

همه‌ی ما فقط حسرت بی پایان یک اتفاق ساده‌ایم که جهان را بی‌ج...

همه شَب با دلِ دیوانه ی خود در حرفم چه کنم؟ جز دلِ خود نامه ...

حافظه‌ی آدم در ندارد که آدم‌ها برای رفت و آمدشان اجازه بگیرن...

#زندگی ، قبل از هرچیز زندگی‌ست! گل می‌خواهد، موسیقی می‌خواهد...

گاهی وقت‌ها باید در میانِ هیاهویِ روابطِ گذرا و ارتباط‌های س...

آنهایی که تا محبت می‌بینند می‌روند، ریشهندارند!وگرنه شما کدا...

جرأت می خواهد هر روز مقابل روزگار بایستی ، ابرهای ناامیدی اش...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط