تو همانی که دلم لک زده لبخندش را

تو همانی که دلم لک زده لبخندش را
او که هرگز نتوان یافت همانندش را

قلب من موقع اهدا به تو ایراد نداشت
مشکل از توست اگر پس زده پیوندش را

از رقیبان کمین کرده عقب میماند
هرکه تبلیغ کند خوبی دلبندش را

بعدازان خواب بعیداست ببیند دیگر
هرکه تعریف کند خواب خوشایندش را

بعد مرگم حفظ کن این غزلم را شاید
بفرستند رفیقان به تو این بندش را

منم آن شیخ سیه روز که در آخر عمر
لای موهای تو گم کرده خداوندش را.


متن زیبا از ایلینه عزیزم