وقتی هیچکس نداشته باشی

وقتی هیچکس نداشته باشی
غم سراغت می آید
سر به زانویت میگذارد
اشکهایت را پاک میکند
و آهسته در دلت میخزد
بی هیچ بهانه ای
همدم همیشگیت
و بامن . . .
و با من. . .
هههههه
همیشه با وفا
همچو سایه
بمن چسپیده
پیچیده در استخوان تنهاییم
سرطان است این
رهایم نمی کند
رهایم نمی کند
این بد مذهب رهایم نمی کند