آرزوی بچگیمون دکتر و مهندس و خلبان شدن بود!

آرزوی بچگیمون دکتر و مهندس و خلبان شدن بود!
نشدیم!
آرزوی نوجونیمون جهانگرد و خواننده و نقاش و بازیگر شدن بود!
نشدیم!
آرزوی جوونیمون رسیدن به اونیه که دوسش داریم و دوسمون نداره!
و هرگز نمیرسیم!
کاش بیایم قبول کنیم آرزو اون اتفاقِ دوری که هرگز نمیفته و فانتزی‌ترین انتزاعیِ ذهنه، نیست!
آرزو یعنی لبخند آدمای اطرافمون
چیزی که ساختنش آسونه اما ارزشش کم نیست!
آرزو یعنی بین ما و اونایی که داریمشون عشق با ولتاژ بالا در جریان باشه!
آرزو یعنی تنِ سالم و لبِ خندون و اینکه شبیهِ خودمون باشیم و راهِ دلمونو بریم و بدهکارِ خودمون نباشیم!
اینکه هرسال قبل فوت کردن شمع تولد، یا سر سال تحویل یا شب آرزوها هی بیایم آرزوهای براورده نشدنی بکنیم مث این میمونه که کلی چِک بکشیم از حسابمون که خالیه و هی این چِکا برگشت بخورن و ما بدسابقه بشیم پیشِ خودمون که "نگا برا آرزوهات هیچ قدمی برنداشتی!"
چکِ آرزوی نشدنی نکشیم از حسابِ خیالیِ خالیمون امسال!
آرزوهای ساده و مهممونو لیست کنیم و از خدا بخوایم!
همونایی که میشه و شدنش زندگی‌مونو میسازه.