ماهم بشو بیا که فراوان ببوسمت

ماهَم بشو، بیا که فراوان ببوسمت
یا آب شو به سمت بیابان ببوسمت
بُن‌بستِ کوچه‌ها به دلم چنگ می‌زند
ای کاش رو به روی خیابان ببوسمت!
می‌ترسم اینکه دیر شود... پس بیا که باز 
فومن وَ یا که جاده سراوان ببوسمت
شهریورانه آمده‌ای مِهر من شوی
فرقی نمی‌کند که به آبان ببوسمت؟!
آری، گدای خانه‌ی تو بوده‌اَم ولی
بگذار تا به سبکِ امیران ببوسمت
تنها که می‌شوم، به جهنّم روانه‌ام
برگرد سوی قبله‌ی نصر"ببوسمت!