ب منکر علی بگو نمازخودقضاکند

ب منکر علی بگو نمازخودقضاکند
نظر به بندگان اگر، ز مرحمت خدا کند
  قسم به ذات کبریا، ز یمن مرتضی کند
 خدا چو هست رهنمون، مگو دگر چرا و چون
که او کند هر آنچه را که حکمت اقتضا کند
ز قدرت یَدُ اللَّهی، کسی ندارد آگهی 
  وسیله‌اش بود علی ، خدا هر آن چه را کند
  به جنگ بدر و نهروان، علی است یِکّه قهرمان
  نگر که دست حق عیان ، قتال اشقیا کند
        به روی دوش مصطفی ، نهد چو پای مرتضی
      نگر به بت شکستنش ، که در جهان صدا کند
   به رزم خندق و اُحُد ، به قتل عَمْرو عَبْدُوُد
  خدا به دستِ دست خود ، لوای حق بپا کند
     چو افضل از عبادت خلایق است ، ضربتش   
علی تواند این عمل ، شفیع ما‌سِوی کند    
   به پیشگاه کردگار ، ز بس که دارد اعتبار
دُیون جمله بندگان ، تواند او ادا کند     
نماز ، بی ولای او ، عبادتی است بی‌وضو
به منکر علی بگو ، نماز خود قضا کند     
هر آنکه نیست مایلش ، جفا نموده با دلش
بگو دل مریض خود ، به عشق او شفا کند
  علی است آن‌که تا سحر ، سرشک ریزد از بصر
پی سعادت بشر ، ز سوز دل دعا کند     
علی انیس عاشقان ، علی پناه بی‌کسان      
علی امیر‌مؤمنان ، که مدح او خدا کند      
 پس از شهادت نبی ، که را سِزَد به جز علی
که تا به حشر آدمی ، به کارش اقتدا کند
قسیم نار و جنتّش ، ترازوی محبّتش     
که مؤمنان خویش را ، ز کافران جدا کند
گهی به مسند قضا ، گهی به صحنه ی غزا
گهی به جای مصطفی ، که جان خود فدا کند
  علی است فرد و بی‌نظیر ، علی مجیر و دستگیر  
که نام دل‌گشای او ، گره ز کار وا کند        
زکار قهرمانیش ، پر است زندگانیش         
نگین پادشاهیش ، به سائلی عطا کند          
امیر کشور عرب ، ثنا کنان ، دعا به لب      
برد طعام نیمه شب ، عطا به بی‌نوا کند       
ز کوی شاه اولیا ، که مهر اوست کیمیا     
کجا روی ، بیا بیا ، که دردها دوا کند        
کنیم چون‌که های‌ و‌ هو ، به پیشگاه لطف هو   
خدا نظر کند به او ، علی نظر به ما کند       
دل علی گداخته ، که با زمانه ساخته           
امام ناشناخته ، ز خلق شکوه‌ها کند          
پس از وفات فاطمه ، کشید دامن از همه      
که ختم عمر خویش را ، به کنج انزوا کند
ز قبر بنت مصطفی ، کجا رود علی ، کجا
که نیست یار آشنا ، دلش ز غم رها کند     
سرشک بر دو عین او ، ز اشک زینبین او
که گریه بر حسین او ، به یاد کربلا کند    
     علی غریب و خون جگر ، ز هجر یار نوحه‌گر
کنار آن جدار و در ، اقامه ی عزا کند   
(حسان) بگیر دامنش ، قسم به حقّ محسنش
 گره گشای انبیا ، حوائجت روا کن         
      
* شاعر : حبیب الله چایچچیان *  


#خاص #زیبا #جذاب #عکس_نوشته